Text Size
FacebookTwitterLinkedin

Psychosociale hulpverlening

Inleiding

Wie een traumatische gebeurtenis meemaakt, wordt geconfronteerd met zijn of haar kwetsbaarheid, hulpeloosheid en de vaak afschrikwekkende kanten van het gedrag van anderen. Na het meemaken van een traumatische ervaring is het dan ook niet vreemd dat mensen daar enige tijd last van hebben, bijvoorbeeld in de vorm van opdringende herinneringen aan de gebeurtenis. Men noemt dit dan een normale reactie op een abnormale gebeurtenis. Bij veel mensen verdwijnen deze klachten vanzelf.

Lees meer...

Psychosociale hulpverlening

Een crisissituatie eindigt vaak niet op het moment dat een slachtoffer is bekeken door een huisarts of is behandeld in een ziekenhuis. Juist dan begint het proces van het verwerken van wat men tijdens en na de crisissituatie heeft meegemaakt, ook wanneer men geen fysieke verwondingen heeft opgelopen. Vaak gaat dit verwerkingsproces gepaard met de nodige emotie. Dat is normaal. Er is sprake geweest van een abnormale situatie waar een reactie op komt. website PSHOR 1 

Anders wordt het wanneer er na maanden nog steeds sprake is van slapeloze nachten of dat het leven nog steeds volledig in het teken staat van de crisissituatie. Dan kan er sprake van zijn dat een verwerking niet goed verloopt en dat er langdurige impact is waar (professionele) hulpverlening bij nodig is. Sommige groepen lopen een aantoonbaar hoger risico op het ontwikkelen van problemen. Dat geldt in het bijzonder voor kinderen, etnische minderheden, mensen die eerder zijn geconfronteerd met een potentieel schokkende gebeurtenis, mensen die al kampen met psychische problemen en getroffenen met een gebrek aan sociale steun. Ongeveer 10% van de groep getroffenen blijkt problemen in de verwerking van de crisis te hebben.

Om te voorkomen dat de verwerking niet goed gaat en om de kwetsbare personen vroegtijdig op het juiste pad richting hulpverlening te brengen, wordt er na een crisissituatie door de GHOR een psychosociale hulpverleningsorganisatie ingezet. Diverse regionale organisaties die gespecialiseerd zijn in psychosociale hulpverlening na crisissituaties werken hierbij samen.

Uitgangspunt is dat er vertrouwen is op de natuurlijke herstelcapaciteit en sociale steun in de persoonlijke omgeving van de getroffene, waar nodig wordt aanvullende hulp geboden.