Text Size
FacebookTwitterLinkedin

Lt: Koekoek

ltDierenverhalen trekken mij altijd aan. Ze bevatten vaak een uitvergroting van onze eigen leefwereld omdat de dieren in het verhaal of heel aaibaar zijn of juist angstaanjagend. En in Lettele belichaamde de hoofdpersoon van dit verhaal onze onderdrukte drang om af en toe los te breken van ons juk. Want de heldin van Overijssel is de koe Hermien, die tijdens het transport naar het slachthuis uitbrak en zich verstopte in het bos.


Meteen kwam Nederland in actie. De politie probeerde haar met behulp van dierenartsen te vangen door haar met een pijltje te verdoven. Maar ze was iedereen te slim af. Er kwam een heuse tegenbeweging op gang van mensen die vonden dat een dergelijk strijdlustig dier niet afgeslacht mocht worden maar gered moest worden. Er ontstonden hashtags #MeKoe en #SaveHermien en ze kreeg een eigen twitteraccount @Hermienkoe. De volkszanger Ton Geurts produceerde een carnavalskraker over Hermien op de melodie van 'We Zingen Ay Ay Jippie Jippie Jee' van Arie Ribbens. En de Partij voor de Dieren startte een crowdfunding actie, en haalde in een week bijna 50.000 euro op. Met dat geld wil de partij de koe kopen, om haar daarna naar een rusthuis in het Friese Oldeberkoop te brengen. Een koeienrusthuis…ik wist niet eens dat het bestond.

Deskundigen gaven aan dat alle media-aandacht en toestroom van ramptoeristen de koe alleen maar stress zouden bezorgen. Hermien kon beter wat rust krijgen en dan zou een koefluisteraar haar proberen uit het bos te lokken. Een alternatief was nog om lokkoeien in te zetten. Ik kreeg het idee alsof de laatste nog levende dodo ontsnapt was.

Maar ben ik dan de enige die zich bij het lezen van dit verhaal zorgen maakt om onze veiligheid? Ik weet niet of jullie al eens een koe goed hebben bekeken. Meestal staat zo’n beest wat loom in de wei gras te herkauwen. Wat dat betreft kunnen ze familie zijn van de panda. Ze hebben sterke benen, maar de koe is nou niet bepaald de Dafne Schipper van de dierenwereld. Ze zijn groot en lomp en beschikken niet echt over de juiste camouflagekleuren voor een gemiddeld Nederlands bos. Daar komt bij dat we het hier over het bosje bij Lettele hebben. Dat is een postzegel van 2 bij 1,5 kilometer met wat paadjes en een paar bomen. En daar zijn onze jagers nu al 6 weken op zoek naar een koe! Ik maak me zorgen als we echt overlast krijgen van de wolven waarover ik al eerder berichtte dat die langzaam ons landje weer onveilig komen maken. Wat moeten we doen als er hondsdolheid onder zo’n roedel uitbreekt en we moeten er een paar afschieten? Ik zou zeggen: laten we het jagersambt weer in ere herstellen zodat we in tijden van crises weer over effectieve bestrijdingsmethoden beschikken!